Τα όπλα συνοδεύουν την ανθρωπότητα από αμνημονεύτων χρόνων σε διάφορες μορφές. Όλα ξεκίνησαν με ένα απλό πέτρινο τσεκούρι και ακόντια με πέτρινες ή ξύλινες αιχμές. Μεταξύ του κυνηγετικού και του στρατιωτικού όπλου δεν υπήρχε κατ' αρχήν για μεγάλο διάστημα καμία ουσιαστική διαφορά.
Από το πέτρινο τσεκούρι στα όπλα μαζικής καταστροφής
Με την πάροδο του χρόνου, όμως, ξεκίνησαν να προστίθενται στον οπλισμό πολύ πιο αποτελεσματικά όπλα όπως σφεντόνες, τόξα, ξίφη διαφόρων σχημάτων και μεγεθών, λόγχες και φυσικά βαλλίστρες, οι οποίες απολάμβαναν μεγάλη δημοτικότητα. Ο λόγος ήταν απλός. Τα βέλη που εκτοξεύονταν από βαλλίστρες έφταναν σε μεγαλύτερη ταχύτητα, χάρη στην οποία ήταν πιο διαπεραστικά και προκαλούσαν βαρύτερους τραυματισμούς στον αντίπαλο ή στο θήραμα.
Λοιπόν, όλα αυτά τα όπλα χρησιμοποιούνταν ευρέως μέχρι τη διάδοση του μαύρου μπαρουτιού στην Ευρώπη. Με την εμφάνιση των πυροβόλων όπλων, τα πράγματα εξελίχθηκαν σχετικά γρήγορα. Το αποτέλεσμα το γνωρίζουμε πλέον όλοι πολύ καλά, καθώς η ανάπτυξη των όπλων προχώρησε σε τέτοιο βαθμό που σήμερα δεν έχουμε πρόβλημα να καταστρέψουμε τη ζωή στον πλανήτη σε στιγμή με μαζικές βόμβες.
Τι να κάνουμε, ο άνθρωπος είναι όντως ευρηματικό πλάσμα. Τα όπλα μαζικής καταστροφής είναι όμως ένα ξεχωριστό κεφάλαιο και εμείς στις παρακάτω γραμμές θα προτιμήσουμε να δούμε ορισμένα γεγονότα σχετικά με τα φορητά όπλα.
1. Γνωρίζετε πότε εμφανίστηκε το πρώτο πυροβόλο όπλο;
Τα πρώτα πυροβόλα όπλα εμφανίστηκαν ουσιαστικά ήδη τον 14ο αιώνα. Γέμιζαν από την κάννη και γι' αυτό πήραν την χαρακτηριστική ονομασία – εμπροσθογεμή. Μην φαντάζεστε όμως κάποιο σύγχρονο όπλο. Τα εμπροσθογεμή αποτελούνταν μόνο από την κάννη και δεν είχαν ούτε κοντάκι ούτε κανέναν τύπο μηχανισμού πυροδότησης.
Πυροδοτούνταν με την επαφή ενός πυρωμένου σιδερένιου αντικειμένου ή ενός αναμμένου φυτιλιού στο μπαρούτι που βρισκόταν σε μια εσοχή (καναλάκι) στην εξωτερική επιφάνεια της κάννης. Το καναλάκι ήταν συνδεδεμένο με την ίδια την κάννη, η οποία ήταν γεμάτη με μπαρούτι. Το μπαρούτι που αναφλέγονταν στην εσοχή, ανάφλεγε και τη γόμωση της κάννης, και με αυτόν τον τρόπο γινόταν η πυροβολή.
Τα εμπροσθογεμή μπορούσαν να στερεωθούν με άγκιστρα σε τείχος ή στην άκρη μιας άμαξας, για να μειώσουν την ισχυρή οπισθολακτίζουσα δύναμη του όπλου. Η βολή από αυτά τα όπλα φυσικά δεν ήταν καθόλου εύκολη υπόθεση. Η φόρτωση διαρκούσε πολύ και η βολή ήταν αργή. Και για την ακρίβεια της βολής εκείνης της εποχής μάλλον δεν χρειάζεται καν να συζητήσουμε. Στην αρχή, όμως, για να προκληθεί σύγχυση στις τάξεις του εχθρού, αρκούσε και μόνο ο κρότος των πυροβόλων όπλων.
2. Από τι πήρε την ονομασία το πιστόλι
Η λέξη πιστόλι προήλθε πιθανότατα από την ονομασία του χουσιτικού όπλου píšťala (σφυρίχτρα). Παρόλο που ορισμένες πηγές υποθέτουν ότι η λέξη προέρχεται από την ιταλική πόλη Pistoia, η πρώτη εκδοχή είναι μάλλον πιο πιθανή. Οι κάννες των πρώτων φορητών πυροβόλων όπλων ήταν σφυρήλατες από σίδηρο ή χυτές από μπρούντζο και είχαν μόνο λεία οπή.
Η ώθηση για την άνθηση των πιστολιών ήταν η ανάπτυξη της τροχαλωτής κλειδαριάς τον 16ο αιώνα. Οι πιστόλες σύντομα έγιναν μέρος του οπλισμού του ιππικού. Η εξέλιξη προχώρησε, οι κοντάκια ελαφρύνθηκαν και οι πιστόλες εξοπλίστηκαν με πυριτόλιθο και αργότερα με κρουστική ανάφλεξη. Στα τέλη του 18ου και έπειτα κυρίως τον 19ο αιώνα, οι πιστόλες χρησιμοποιούνταν με προτίμηση σε μονομαχίες. Από τις συνέπειες τραύματος πυροβόλου όπλου μετά από μονομαχία πέθανε και ο Ρώσος ποιητής A.S.Puškin.
3. Κυνηγετικό όπλο ήδη τον 16ο αιώνα;
Η εφευρετικότητα είναι εγγενές χαρακτηριστικό μας ως ανθρώπων. Ήδη τον 16ο αιώνα, κυρίως οι κυνηγοί προσπαθούσαν να αυξήσουν την πιθανότητα επιτυχούς βολής γεμίζοντας την κάννη με πολλά σφαιρικά βλήματα. Αρχικά χρησιμοποιούνταν κομμένος μόλυβδος και μερικές δεκαετίες αργότερα τα σκάγια κατασκευάζονταν με χύτευση λιωμένου μολύβδου σε δοχείο με νερό και λάδι. Για ομοιόμορφο σχήμα τέτοιων σκαγιών φυσικά δεν μπορεί να γίνεται λόγος.
Πιο τέλεια σκάγια έγιναν διαθέσιμα μόλις με την έλευση του 19ου αιώνα, όταν τα σκάγια κατασκευάζονταν σε πύργους χύτευσης. Όσον αφορά τη μεγαλύτερη πιθανότητα επιτυχούς βολής, πρέπει να ειπωθεί ότι η ακρίβεια σκόπευσης αυξήθηκε με μηχανικά σκόπευτρα, τα οποία σταδιακά βελτιώνονταν. Οι διόπτρες χρησιμοποιούνταν στις ΗΠΑ ήδη στο δεύτερο μισό του 19ου αιώνα. Έκτοτε χρησιμοποιούνται συνήθως στο κυνήγι και δεν μπορούν να λείπουν ούτε από τους ελεύθερους σκοπευτές.
4. Το τουφέκι Kentucky στα χέρια του Buffalo Bill έκανε θαύματα
Γνωρίζατε ότι το τουφέκι Kentucky, το οποίο μπορέσατε να δείτε στις ταινίες Ο Τελευταίος των Μοϊκανών ή Ο Πατριώτης, το έκανε διάσημο ο διάσημος σκοπευτής William Cody, πιο γνωστός ως Buffalo Bill; Αν μέχρι τώρα νομίζατε ότι πρόκειται για φανταστικό χαρακτήρα όπως ο Winnetou ή ο Old Shatterhand, τότε κάνετε λάθος. Buffalo Bill πράγματι περιπλανιόταν στις πρέριες της Βόρειας Αμερικής, και χάρη στην εξαιρετική ακρίβεια του τουφεκιού Kentucky με τη μακριά κάννη, φέρεται να κατάφερε να σκοτώσει έως και 4.280 βίσωνες σε έξι μήνες. Το τουφέκι είχε συνολικό μήκος 110,5 εκ. και ζύγιζε μόλις 1.745 γραμμάρια. Στο κυνήγι όμως θα παραμείνουμε ακόμα λίγο.
5. Κυνηγετική τοξοβολία
Αν νομίζατε ότι τα τόξα στο κυνήγι ανήκουν πλέον στο παρελθόν, θα σας βγάλουμε από την πλάνη. Η κυνηγετική τοξοβολία είναι απολύτως νόμιμη και στη Σλοβακία και με σύγχρονο εξοπλισμό τοξοβολίας καθώς καιποιοτικό ρουχισμό είναι δυνατόν, σύμφωνα με τους κανόνες κυνηγιού, να κυνηγήσετε πρακτικά οποιοδήποτε θήραμα.
Η απουσία θορύβου κατά τη βολή είναι επιπλέον ένα πλεονέκτημα, για το οποίο οι κυνηγοί με πυροβόλο όπλο μπορούν μόνο να ονειρεύονται. Το κυνήγι με τόξο είναι φυσικά πολύ πιο απαιτητικό. Ο τοξοβόλος πρέπει να καμουφλάρεται για να πλησιάσει το θήραμα πολύ πιο κοντά από τον κυνηγό με πυροβόλο όπλο, ο οποίος μπορεί να κυνηγήσει θήραμα από αποστάσεις 100 μέτρων. Στην κυνηγετική τοξοβολία πυροβολείται συνηθέστερα από απόσταση 25 μέτρων.
ΣΥΜΒΟΥΛΗ: Πώς να καμουφλαριστείτε στη φύση; Διαβάστε τον πλήρη οδηγό μας.
